Église Réformée

Fransa'daki Église Réformée, sade görünümüyle Fransızca konuşan Protestanların sığınma ve ibadet tarihini görünür kılar. Yapı, sokağın gerisine çekilmiş mütevazı bir cepheye sahiptir. On sekizinci yüzyılın sonunda yapılan yapıda çan kulesi ve haç bulunmaz, cephe kiliseyi açıkça göstermez. Bu görünüm, dönemin ibadet kısıtlamalarını açıkça anlatır. Fransızca konuşan topluluk, zulümden kaçan sığınmacılarla büyür ve Jean Calvin ile Martin Bucer'in etkisiyle şekillenir. Calvin burada düzenli ibadetleri ve Fransızca mezmur söyleyişini örgütler. Topluluk, kendi kilisesine kavuşmadan önce yüzyıllar boyunca gizlice ya da şehir dışında ibadet eder. İlk Fransızca Mezmur ile ortak ilahi söyleme geleneği bu topluluğun tarihinde önemli yer tutar. İçeride taş sütunların taşıdığı galeriler, dikdörtgen salon, mermer komünyon masası ve Ketterer'in neoklasik minberi bulunur. Renkli vitraylar ve heykeller iç mekânda yer almaz. Thüringen modellerinden esinlenen, yeniden kurulmuş org, ibadetlerdeki ortak ezgi geleneğini sürdürür. Église Réformée, gizli toplantılardan açıkça yaşanan inanca uzanan bir topluluk hikâyesi taşır.