Kleistu muiža

Kleistu muiža to dawny zespół dworski w Rydze, którego udokumentowana historia sięga XVII wieku. Główny budynek jest drewnianą, jednokondygnacyjną konstrukcją na wysokich murowanych fundamentach. Wzniesiony w technice zrębowej dom ma mansardowy dach, barokową bryłę i klasycystyczny ganek przy wejściu. Szczyty na końcach domu mają konstrukcję szachulcową. Wnętrza zdobiły stiukowe sufity, malowane tkaniny, lustra weneckie i holenderskie oraz dekorowany kaflowy piec. Tkaniny przedstawiały włoskie pejzaże, owoce, kwiaty i leśne sceny. Dawny majątek obejmował również karczmę, dom dzierżawcy, rozległe łąki oraz fragmenty lasu. Historia obiektu łączy funkcje rolnicze, mieszkalne i naukowe.

Po przekształceniach zmieniono część pierwotnych elementów, w tym dach, okna i układ wnętrz. Obok dawnego dworu rośnie dąb o obwodzie przekraczającym pięć metrów. Dwa kolejne wyróżniające się dęby stoją przy ośrodkach badań biomedycznych oraz mikrobiologii i wirusologii. Okolica Kleisti łączy lasy, naturalne przestrzenie, dawne wydmy i historię przemian Rigi. Lasy sadzono po drugiej wojnie światowej pod kierunkiem Pēterisa Kupša, często przy udziale miejscowych uczniów. Budynek jest narodowym zabytkiem architektury, który łączy wpływy baroku i klasycyzmu. Kleistu muiža przypomina o przejściu od wiejskiej posiadłości do części miejskiego krajobrazu Rigi.