Predigerwitwenhaus

Predigerwitwenhaus, położony w północnej części centrum Poczdamu, jest chronionym zabytkiem architektury o historii związanej z opieką społeczną. Jego początki sięgają około 1674 roku w dziejach Poczdamu.

Elektorka Dorota założyła je na fundamentach dawnego domu leśnego i wiejskiego jako schronienie dla wdów oraz sierot reformowanych kaznodziejów i pracowników szkół. W 1682 roku dom oficjalnie otwarto z mieszkaniami dla wdów, sierot oraz dozorcy. Dokument fundacyjny podpisał elektor Fryderyk III, a teolog Daniel Ernst Jablonski działał tutaj jako inspektor duchowny przez niemal pół wieku. Pierwotny projekt reprezentował niderlandzki palladianizm.

Wilgoć zniszczyła dawny gmach, dlatego w 1826 roku położono kamień węgielny pod większą budowlę. Zachowany budynek ukończono w Poczdamie w 1827 roku. Projekt Carla Wilhelma Redtela nadał fasadzie klasycystyczną formę, z tynkiem, trzema kondygnacjami, boniowanym parterem, pilastrami i dachem dwuspadowym. Cały środkowy ryzalit wieńczy zachowany trójkątny fronton budynku. Fronton zachowuje liściaste ornamenty i insygnia Wielkiego Elektora Fryderyka Wilhelma, a okrągła nisza mieści jego popiersie. Umieszczenie tego popiersia konsultował architekt Karl Friedrich Schinkel. Budynek służył wdowom do 2006 roku, pozostając częścią społecznej historii Poczdamu.