Ca n'Olesa

Ca n'Olesa to zabytkowa rezydencja w Palmie, której początki sięgają okresu gotyku. Jej dzisiejszy wygląd tworzą głównie przekształcenia renesansowe i barokowe. Projekt przypisuje się Jaume Brugerze, a fasada zachowała renesansowe okna oraz herb rodziny Descós. Duże wejście z łukiem znajduje się niesymetrycznie po jednej stronie fasady. Na parterze kolumny, medaliony i sfinksy otaczają dwa okna, obok których widnieje herb Descós. Wyżej pojawiają się większe okna i późnogotyckie łuki.

Centralne patio pokazuje mallorski barok: jońskie kolumny podtrzymują niskie łuki, a schody prowadzą do galerii. Na posadzce widać geometryczne wzory, ośmioboczną cembrowinę studni oraz herb rodziny Olesa. Historyczny wystrój wnętrz obejmuje gobeliny, ceramikę, szkło, bogate meble i obrazy Mesquidy oraz Bestarda. Wśród tkanin wyróżniają się gobeliny czternastowieczne i flamandzkie dzieła inspirowane Rubensem. Fundamenty tego miejskiego domu sięgają czasów rzymskiej Palmy. Badania ujawniły także pozostałości wcześniejszej siedziby Descós ukryte w murach. W 1973 roku uznano Ca n'Olesa za zabytek historyczno-artystyczny i obiekt dziedzictwa kulturowego. Budynek pokazuje, jak renesans i barok kształtowały rezydencje szlacheckich rodzin Palmy.