Avant-poste de Pont-Saint-Louis

Avant-poste de Pont-Saint-Louis to niewielka kazamata wykuta w skale przy nadmorskiej drodze między Francją a Włochami. Leży kilka metrów od granicy, obok zakrętu, i miała zatrzymać pojazdy oraz żołnierzy wkraczających do Francji. Jej betonowa bryła należy do alpejskiej Linii Maginota, budowanej na początku lat trzydziestych.

Budowę ukończono w sierpniu 1932 roku, a rok później dodano stały system wysadzania drogi. Przed wejściem działała stalowa zapora szeroka na około siedem metrów, przesuwana ręczną korbą. W skale ukryto dwa pomieszczenia, zapas stu litrów wody, wentylator, filtr przeciwgazowy oraz amunicję. Dwie strzelnice obsługiwały lekki karabin maszynowy i wymienne uzbrojenie, obejmujące dwa ciężkie karabiny albo działo przeciwpancerne kalibru 37 milimetrów. Dziewięcioosobowa załoga utrzymywała łączność telefoniczną i radiową z fortem Cap-Martin, oddalonym o około pięć kilometrów.

W czerwcu 1940 roku posterunek ostrzeliwał włoskie ataki na drogę i pozostawał w działaniu do zawieszenia broni 25 czerwca. Wysadzenie drogi utworzyło wielki lej, uszkodziło telefon i na pewien czas pogorszyło powietrze wewnątrz. Dziś obiekt należy do francuskiej policji granicznej i nie przyjmuje zwiedzających, a jego stalowe drzwi naprawiono pod koniec 2015 roku.