Schönborner Hof

Schönborner Hof w Moguncji jest barokową rezydencją szlachecką, wzniesioną w latach 1668–1670 przy dzisiejszym Schillerplatz. Dawny Thiermarkt leżał przy jej północno-zachodnim krańcu. Budowla uchodzi za pierwszą moguncką rezydencję arystokratyczną wzniesioną w stylu barokowym, mimo podobieństw do późnorenesansowego Haus Römischer Kaiser. Rodzina Schönborn wykorzystywała ją jako miejską siedzibę. Philipp Erwein von Schönborn zlecił budowę, a główny gmach zaprojektował moguncki architekt Clemens Hinck. Pierwotna rezydencja miała jedno piętro oraz boczny ryzalit z renesansowymi schodkowymi szczytami.

Jej rozległy ogród barokowy obejmował parter haftowy, fontanny, elementy wodne i dom ogrodowy z loggiami. Nikolaus Person opisał ten ogród w dziele Novum architectuae speculum. W 1773 roku kompleks powiększono o Wichernhaus, a późniejsze przebudowy zmieniły jego pierwotną sylwetkę. Pod koniec XVIII wieku rezydencja służyła jako koszary i szpital pod francuskim panowaniem. W XIX wieku obiekt stał się kasynem oficerskim, a dodatkowa kondygnacja zmieniła charakter dawnych szczytów. Po zniszczeniach drugiej wojny światowej budynek odtworzono z odniesieniem do siedemnastowiecznego stanu. Institut français prowadzi tu działalność kulturalną, udostępniając francuską literaturę, prasę, filmy i muzykę. Na terenie Schönborner Hof działają także kino CinéMayence oraz instytut prehistorii i protohistorii Uniwersytetu w Moguncji. Pomiędzy Schönborner Hof a Proviantamtem stoi statua Mainzer Schoppenstecher w zachowanej przestrzeni zielonej.