Notre-Dame de France

Notre-Dame de France to okrągły kościół w londyńskim West Endzie, ukryty za płaską ceglaną fasadą między kinem a zabudową miasta. Od 1865 roku służy francuskiej i francuskojęzycznej społeczności Londynu. Wcześniej budynek był panoramą, gdzie widzowie oglądali długie malowane role rozwieszone wzdłuż cylindrycznych ścian. Louis Auguste Boileau przekształcił tę niezwykłą konstrukcję w świątynię, a Hector Corfiato odbudował ją w 1953 roku po zniszczeniach wojennych.

Przed wejściem dwa filary przedstawiają osiem scen z życia Maryi, wyrzeźbionych przez studentów paryskiej École des Beaux Arts. Zobaczysz tam między innymi Zwiastowanie z całym stadem gołębi zamiast jednej symbolicznej gołębicy. Za ołtarzem głównym wisi gobelin Dom Roberta, utkany w Aubusson w 1954 roku, z ptakami, rybami, motylami i ssakami wokół postaci oblubienicy. W kaplicy Maryjnej znajdują się trzy malowidła Jeana Cocteau oraz mozaika Narodzenia autorstwa Borisa Anrepa, wykonana z kamienia portlandzkiego i weneckiego szkliwa.

Najbardziej zapada w pamięć krucyfiks Cocteau, na którym widać jedynie stopy Jezusa. Krople krwi spływają przez oczy Maryi, a sam artysta pojawia się na scenie z pytającym wyrazem twarzy. Twórca podpisał malowidło inicjałami D.D.D. – szczegółem, który łączy osobistą obecność z religijną dedykacją.