Sint-Lambertuskerk

Sint-Lambertuskerk w Eindhoven to ceglana bazylika krzyżowa, zaprojektowana w stylu późnego neogotyku. Projektantem świątyni był holenderski architekt Wolter te Riele, działający na początku XX wieku. Budowę prowadzono w latach 1910–1911, a kościół poświęcono świętemu Lambertowi. Czteroboczna wieża wejściowa ma wąskie otwory dźwiękowe, zegar, latarnię i ośmioboczny hełm kryty łupkiem.

Wnętrze świątyni zachowało ceglane mury, białe tynki oraz sklepienia sieciowe, gwiaździste i krzyżowo-żebrowe. Trzy nawy rozdzielają szeroko rozmieszczone, okrągłe filary z cegły. Ostrołukowe okna mają kamienne maswerki i witraże o geometrycznych wzorach oraz scenach religijnych. W kościele znajdują się bogato zdobiony ołtarz, drewniane Marianum, rzeźbiona ambona i malowane stacje Drogi Krzyżowej. Wieloboczne prezbiterium otaczają kaplice, a przy transepcie umieszczono kolejne kaplice boczne. Obok kościoła stoi wolnostojąca plebania te Rielego z 1909 roku, łącząca neogotyk i neorenesans. Za kompleksem znajduje się cmentarz.

Kościół zastąpił wcześniejszą świątynię z 1835 roku, stojącą w dawnej wsi Gestel. Gestel włączono do Eindhoven w 1920 roku, co wiąże budynek z przemianą wsi w miejską dzielnicę. W latach siedemdziesiątych parafianie zajmowali kościół przez ponad dwa tygodnie, protestując przeciwko planom zamknięcia i rozbiórki. Sint-Lambertuskerk jest chroniona jako zabytek narodowy wraz z plebanią i otoczeniem.