Kommunitetsbygningen

Kommunitetsbygningen ciągnie się wzdłuż Nørregade, tuż obok głównego gmachu Uniwersytetu Kopenhaskiego. Najstarsza część przy Frue Plads i Nørregade pochodzi z XV wieku i mieściła niegdyś rezydencję biskupią. Dzisiejszy budynek powstał w latach dwudziestych XVII wieku, po przebudowie przeznaczającej go dla Komitetu. Ceglana fasada pokazuje powrót cegły do kopenhaskiej architektury po średniowieczu.

Komitet, założony przez Fryderyka II w 1569 roku, wspierał studentów oraz uniwersytet. Na parterze działała stołówka, gdzie stypendyści otrzymywali dwa posiłki dziennie, a wyżej odbywały się studenckie ćwiczenia. W sklepionej piwnicy, zwanej Munkekælderen, zachowały się żelazne haki i pierścienie do wieszania mięsa oraz szynki. Po zmianie systemu żywienia w 1736 roku przestrzeń służyła innym celom, w tym studenckim spotkaniom i jazzowym wieczorom w latach siedemdziesiątych.

W 1772 roku działało tu Muzeum Mineralogiczne, późniejsze Muzeum Geologiczne, przeniesione w 1893 roku do Ogrodu Botanicznego. Jego kolekcje obejmowały również obiekty z siedemnastowiecznego gabinetu osobliwości Ole Worma. Współczesne Munkekælderen nadal przyjmuje uniwersyteckie wydarzenia, a pod sklepieniem wciąż widać ślady dawnego magazynu żywności.