Zwischenwerk IXa

Zwischenwerk IXa to niewielka fortyfikacja piechoty w Westhovener Aue, niedaleko Renu w Kolonii. Powstała pod koniec lat 80. XIX wieku jako część zewnętrznego pierścienia obronnego miasta. Zamiast centralnego wejścia miała trzy osobne przejścia prowadzące do kazamat. Całość, liczona od zewnętrznej krawędzi suchej fosy, mierzyła około 100 na 140 metrów. W pomieszczeniach wartowniczych betonowe ściany osiągały grubość dwóch metrów, a główną salę piechoty chroniły warstwy cegieł, piasku, żelbetu i ziemi.

Po pierwszej wojnie światowej fortyfikację rozebrano częściowo, niszcząc pomieszczenia wartownicze i stanowiska obserwacyjne oraz usuwając żelbetowy dach. W 1922 roku zasypano także fosę i wyrównano wały, dlatego pierwotny układ zachował się tylko fragmentarycznie. Podczas drugiej wojny światowej pobliskie baraki służyły osobom pozbawionym domów, a obiekt zapewniał schronienie podczas nalotów. Dziś ślady kazamat i otwory wentylacyjne oglądasz z zewnątrz, ponieważ ciężka brama zamyka wnętrze.

Teren otaczają ścieżki, otwarta przestrzeń i obszar retencyjny pomagający przy wysokiej wodzie Renu. Na nieużytkach mogą znajdować się pozostałości amunicji, więc bezpieczne przejście wyznaczają oznakowane trasy. Dawna fortyfikacja pozostaje prostym, masywnym świadectwem militarnej przeszłości Kolonii.