Pergamonmuseum

Pergamonmuseum stoi na berlińskiej Wyspie Muzeów i należy do kompleksu objętego ochroną UNESCO. Wzniesiony w latach 1910–1930 gmach zaprojektowali Alfred Messel oraz Ludwig Hoffmann. Jego trzy skrzydła wykorzystują uproszczone formy klasyczne i mieszczą wielkie znaleziska archeologiczne. Obiekt jest dostępny dla osób poruszających się na wózkach.

Pomysł powstał na początku XX wieku, gdy Wilhelm von Bode szukał miejsca dla rosnących zbiorów sztuki i archeologii. Budowa trwała dwie dekady i zakończyła się w 1930 roku. Podczas drugiej wojny światowej budynek ucierpiał, lecz część wielkich eksponatów zabezpieczono, zamurowując je. Po wojnie Armia Czerwona wywiozła wiele obiektów, a większość wróciła do NRD w 1958 roku. Przed zamknięciem mieściły się tu zbiory starożytności, sztuki islamskiej oraz Bliskiego Wschodu, obejmujące rzeźby, inskrypcje i mozaiki. Najbardziej rozpoznawalne rekonstrukcje tworzą ołtarz pergamoński, brama targowa z Miletu oraz brama Isztar z Babilonu.