Kalaja e Durrësit

Kalaja e Durrësit to twierdza tworząca fragment dawnych murów miejskich Durrësu w Albanii. Jej najstarsze umocnienia powstały pod koniec V wieku za panowania bizantyjskiego cesarza Anastazjusza I. Anastazjusz urodził się w Durrësie, znanym wówczas jako Dyrrhachium. Trzęsienie ziemi z 1273 roku poważnie uszkodziło mury i wymusiło ich szeroką odbudowę. W 1392 roku Wenecjanie przejęli miasto i wzmocnili obronę, dodając kilka wież strażniczych. Osmanowie ponownie rozbudowali fortyfikacje po przejęciu Durrësu w 1501 roku.

Zachowany odcinek obejmuje około jedną trzecią pierwotnych murów, trzy wejścia oraz fragmenty wież obronnych. Pierwotne umocnienia miały około 3,5 kilometra obwodu, 18 metrów wysokości i 3,5 metra szerokości. Średniowieczne mury zachowane przy twierdzy sięgają prawie 4,6 metra. Najbardziej rozpoznawalnym elementem jest okrągła Wieża Wenecka z XV wieku. Wieża ma 16 metrów średnicy, 9 metrów wysokości, pięć strzelnic i trzy pomieszczenia. Jej ceglane wnętrze tworzy kopułę, a na górę prowadzą wąskie, strome schody. Przy murach zachowały się także bloki wcześniejszej konstrukcji i fragmenty antycznych reliefów architektonicznych. Kalaja e Durrësit pozostaje zabytkiem dziedzictwa kulturowego, łączącym warstwy bizantyjskie, weneckie i osmańskie.