Kalaja e Durrësit

Kalaja e Durrësit është një fortesë që përfshin muret e qytetit të vjetër në Durrës, Shqipëri. Fortifikimet fillestare u ndërtuan në fund të shekullit të pestë nga perandori bizantin Anastasiu I. Durrësi njihej atëherë si Dyrrhachium. Muret mesjetare që ruhen sot arrijnë pothuajse 4,6 metra lartësi. Rreth një e treta e gjatësisë së dikurshme mbetet e ruajtur, bashkë me tri hyrje dhe disa kulla mbrojtëse. Rrethimi i lashtë shtrihej për afro 3,5 kilometra. Sistemi mbrojtës përfshinte kulla pesëkëndëshe, të vendosura rreth 60 deri 65 metra larg njëra-tjetrës. Venecianët shtuan kulla vrojtimi, ndërsa osmanët e përforcuan dhe e zvogëluan murin e qytetit. Kulla veneciane është një kullë rrethore e shekullit të pesëmbëdhjetë, e ngritur mbi një kullë më të hershme bizantine. Ajo ka diametër 16 metra, lartësi 9 metra dhe pesë frëngji. Brenda kullës ndodhen tri dhoma dhe shkallë të ngushta e të pjerrëta. Në mure dallohen blloqe të vjetra dhe fragmente relievesh arkitekturore antike. Kalaja pasqyron shtresat bizantine, veneciane dhe osmane të historisë së Durrësit. Durrësi u ndërtua mbi rrënojat e Epidamnos, të themeluar rreth vitit 627 para erës sonë.