Vleeshuis

Vleeshuis w Antwerpii zachwyca późnogotycką formą dawnej hali cechowej rzeźników. Jego nazwa oznacza Dom Mięsny i przypomina o pierwotnej funkcji budynku.

Obiekt powstał na początku XVI wieku jako centrum handlu mięsem oraz działalności miejskiego cechu. Budowniczowie zestawili czerwoną cegłę z białym piaskowcem. Ten kontrast tworzy charakterystyczny wzór przypominający warstwy bekonu. Gobertański wapień zdobi detale, a niebieski kamień wyznacza portale i schody.

Wnętrze obejmuje wielką salę, której układ przypomina kościół, choć wieże schodowe wskazują na świecki charakter. Vleeshuis zmieniało funkcję, stając się później teatrem, magazynem, pracowniami artystów i archiwum miejskim.

Muzealna historia tego miejsca skupia się na dźwięku, muzyce i tańcu Antwerpii. Ekspozycja przedstawia instrumenty, księgi muzyczne, rękopisy, obrazy oraz modele. Opowieść prowadzi od miejskich trębaczy i dzwonników po operę, muzykę domową oraz publiczne koncerty.

Podziemna część ukazuje rekonstrukcję odlewni dzwonów i warsztatu Van Engelen. Vleeshuis łączy więc architekturę, rzemiosło i muzyczne dziedzictwo miasta.