B.P.-building

B.P.-building to dwunastokondygnacyjny biurowiec w Antwerpii, zaprojektowany przez Léona Stynena z udziałem Paula De Meyera i J. Reusensa. Ukończony w 1963 roku, łączy modernizm i brutalizm, a jego metalowa fasada kurtynowa tworzy wyrazistą, lekką sylwetkę wśród zieleni.

Najważniejszą cechą konstrukcji jest układ wiszący, uznawany za pierwszy tego rodzaju w Europie. Dziesięć kondygnacji podtrzymują stalowe liny zamocowane do belek dachowych, dzięki czemu wewnątrz nie ma słupów. Betonowy rdzeń ma 57 metrów wysokości i podpiera dwa stalowe dźwigary długości 55 metrów. Dziewięć poprzecznych belek, każda o długości 18 metrów, rozprowadza obciążenia na liny podtrzymujące stropy. Otwarte wnętrza dzielą drewnopochodne ścianki, a na górnym poziomie działa restauracja.

Po zmianach własnościowych budynek nosił także nazwę Axa-Royale Belge Tower, a modernizacja zastąpiła większość pierwotnych wnętrz. Jego zewnętrzna forma i główne elementy konstrukcyjne zachowały jednak pierwotny charakter, a w 2001 roku uznano go za zabytek architektury. W 1964 roku otrzymał nagrodę SBUAM, co podkreśliło jego miejsce w historii belgijskiej architektury.