Gemaal Stadwijck

Gemaal Stadwijck to działająca przepompownia polderowa w Amsterdamie, położona na terenie Binnendijkse Buitenvelderse polder. Budynek z 1921 roku zaprojektował A.J. Westerman, stosując charakterystyczny styl amsterdamskiej szkoły. Ceglane elewacje, zaokrąglone narożniki oraz dekoracyjne kształty okien i dachów tworzą wyrazistą architekturę obiektu użytkowego.

Przepompownia zastąpiła wcześniejszą stację napędzaną parą, usuniętą podczas podwyższania terenu pod dzielnicę Rivierenbuurt. W polderze poziom wody znajduje się około dwóch metrów poniżej poziomu morza, więc urządzenia podnoszą ją o 1,6 metra do Amstelu. Dwie elektryczne pompy odśrodkowe mogą wspólnie przemieścić do 126 metrów sześciennych wody na minutę. Obok stoją dom maszynisty, śluza Zorgvlied oraz most Zorgvlied, tworzące z pompownią spójny zespół architektoniczny.

Polder powstał około 1630 roku, a wcześniej osuszały go trzy wiatraki czerpakowe. Śluza z 1921 roku ma po dwa spiczaste wrota z każdej strony i służy głównie do odświeżania wody. Pompownia i dom maszynisty są miejskimi zabytkami od 2006 roku, a cały kompleks odnowiono w 2016 roku. Nawet po rozwoju Amsterdamu okolica zachowała ślad dawnego krajobrazu, który od pastwisk przeszedł w miejską dzielnicę.