Dominicuskerk

Dominicuskerk to neogotycki kościół w Amsterdamie, zaprojektowany przez Pierre’a Cuypersa i ukończony w 1893 roku. Wnętrze ma układ trójnawowej bazyliki krzyżowej, wysokie okna, ostrołukowe arkady oraz szczegółowo opracowaną ceglaną elewację. Pierwotnie służył rzymskokatolickiej parafii pod wezwaniem świętego Dominika.

Historia wspólnoty sięga 1621 roku, gdy ojciec Henricus van der Merwe założył pierwszą stację dominikańską. W czasach zakazu publicznego kultu katolicy spotykali się w ukrytych kościołach, a wcześniejsza świątynia nosiła nazwę Het Stadhuys van Hoorn. Po fasadach z 1829 i 1844 roku H. Tielens zlecił Cuypersowi nowy projekt w 1878 roku, domagając się jasnego wnętrza. Miasto nie pozwoliło ukończyć planowanej wieży o wysokości 85 metrów, dlatego jej zachowana część nie sięga ponad główny dach. W 1925 roku odbyła się tutaj pierwsza w Holandii radiowa transmisja mszy.

Od lat sześćdziesiątych wspólnota rozwija niezależny, ekumeniczny charakter inspirowany tradycją chrześcijańską. Kościół wpisano na listę zabytków narodowych w 1972 roku, a dziś odbywają się tu nabożeństwa, koncerty, warsztaty wokalne i wydarzenia kulturalne. Niedokończona wieża pozostaje najbardziej wyrazistym szczegółem sylwetki budynku.