قصر راس التين

Pałac Ras El Tin należy do architektury Aleksandrii i stoi nad brzegiem Morza Śródziemnego. Jasna fasada odbija światło, a szeroka bryła wyróżnia się nad morzem. Nazwa Ras El Tin oznacza „Głowę Fig” i przypomina o figowcach, które dawniej rosły na tym terenie. Muhammad Ali Pasza zlecił budowę na początku XIX wieku. Planował nadmorską siedzibę o charakterze obronnej twierdzy, łączącą siłę z elegancją. Francuski inżynier nadał projektowi harmonijne, niemal europejskie proporcje. Za panowania chedywa Ismaila pałac stał się letnią rezydencją rodziny królewskiej. Pożary, odbudowy i zmieniające się style wpisały kolejne warstwy w jego historię. Król Fuad zlecił odbudowę w nowoczesnym duchu, korzystając z pracy architektów włoskich i egipskich. Pałac łączy dzieje dynastii Muhammada Alego z końcem monarchii egipskiej. To stąd król Faruk wyjechał z Egiptu na wygnanie, co oznaczało kres rządów królewskich. Morze, kamień i wiatr tworzą przy nim scenerię, w której spotykają się władza, architektura oraz pamięć Aleksandrii.