St. Leonhard

St. Leonhard is een kleine ziekenhuiskapel met een barokke zaal en een bijna verborgen, rechthoekig koor. De kapel werd in 1426 voor het eerst genoemd. De oude verhoudingen van het schip contrasteren met het latere koor, dat met rondbogen op overdekte gangen aansluit. Die gangen waren bedoeld voor zieken en bezoekers. Rond 1500 diende St. Leonhard vermoedelijk al als leprozenkapel en bleef zij met de ziekenzorg verbonden. In 1722 kreeg het interieur barok stucwerk en fresco’s. Het hoogaltaar draagt een schilderij van Franz Martin Kuen, met Sint-Leonardus tussen zieken, pelgrims en dieren. Onder de galerij staat een gerestaureerde Madonna met Kind. Dit beeld dateert van ongeveer 1730, terwijl twee barokke klokken in de dakruiter hangen. De middeleeuwse toren verdween bij een uitbreiding van het ziekenhuis. Het nieuwe koor kreeg een laatclassicistische vorm, waardoor de kapel oudere en latere bouwdelen samenbrengt. Eind twintigste eeuw volgde een grondige restauratie. In 2000 kwam achter een neobarokke orgelkas een orgel. Van Advent tot Maria Lichtmis vult een grote kerststal de kapel en versterkt zij haar stille karakter.