Медресе Кукельдаш

De Kukeldash-madrassa staat in de oude binnenstad van Tasjkent, vlak bij de levendige Chorsu-bazaar. Het zestiende-eeuwse gebouw werd rond 1570 opgetrokken door Dervish Sultan, een vizier onder de Sjaibaniden. Gele bakstenen vormen een vierkante plattegrond met een rechthoekige binnenplaats, omringd door studentenvertrekken. Een portaal van ongeveer twintig meter hoog wordt geflankeerd door twee torens, guldasta’s genoemd.

Witte, blauwe en okerkleurige majolicategels verlevendigen de gevel, terwijl sierlijke venstertralies namen van Allah en de profeet Mohammed dragen. Oorspronkelijk kregen studenten hier onderwijs in islamitische wetenschappen, filosofie, wiskunde en astronomie. In de zeventiende eeuw veranderde het complex in een karavanserai, waarna het onder de kanen van Kokand als vesting diende. Aardbevingen, verwaarlozing en wisselende functies brachten schade, maar restauraties volgden onder meer in 1902 en 1903, de jaren vijftig en na de onafhankelijkheid van Oezbekistan.

Tegenwoordig biedt de madrassa opnieuw religieus onderwijs, met klaslokalen, een bibliotheek, een kalligrafiezaal, computerlokalen en een internaat. Een moskee, open hallen en een tuin maken het complex ook voor bezoekers toegankelijk. Boven een van de hallen blijft een zin hangen: de dood is onvermijdelijk, maar mensenwerk is onsterfelijk.