St. Leonhard

St. Leonhard in Duitsland geldt als de oudste hallenkerk van Beieren, met een oorsprong rond 1120 of 1130. Het romaanse schip heeft drie gelijke beuken.

Slanke ronde zuilen met gedrukte kapitelen verdelen de ruimte en laten de hoge kerkzaal tegelijk intiem en licht aanvoelen. De slanke zuilen dragen de drie gelijke beuken.

In de veertiende eeuw kreeg het koor een halfronde apsis, later aangevuld met een barok tongewelf. Hoge ramen brengen veel licht de kerk binnen.

De vierkante toren bewaart romaanse vormen en eindigt met een barokke koepel en lantaarn uit de achttiende eeuw. De vierkante toren staat duidelijk naast de kerk.

Binnen trekt het passiealtaar uit ongeveer 1440 de aandacht met scènes uit Christus’ laatste uren. Het passiealtaar staat aan de linkerzijde van de kerk.

Rechts toont het Maria-altaar een Madonna met Kind, terwijl een bijna levensgroot beeld van Leonhard bij de ingang een ketting vasthoudt. Leonhard geldt als beschermer van gevangenen en mensen in nood.

De kerk liep schade op tijdens de Tweede Wereldoorlog, maar zorgvuldige restauraties behielden haar historische structuur. De terrazzovloer draagt opvallende mozaïeken in het interieur.

Sinds 2006 behoort St. Leonhard tot het UNESCO-werelderfgoed en blijft de kerk een actieve parochiekerk.