Villa Lysis/Fersen

Op Capri, het eiland dat eeuwenlang schrijvers, kunstenaars en reizigers trekt, staat Villa Lysis. De Franse dichter en industrieel Jacques d'Adelswärd-Fersen liet het bouwen, nadat een schandaal hem Frankrijk had gekost. In 1904 kocht hij er een groot stuk grond, en een jaar later was het huis af. Hij droeg het, in eigen woorden, op aan de jeugd van de liefde. De architectuur mengt jugendstil met neoclassicisme, weleens samengevat als neoklassieke decadentie.

Binnen voert een marmeren trap met smeedijzeren leuning je omhoog, naar slaapkamers met terrassen en een eetkamer. Fersens eigen kamer ligt op het oosten, met zicht op de Golf van Napels en Monte Tiberio. Beneden kijkt een salon met blauwe majolica en witte keramische tegels uit over dezelfde baai. In de kelder wacht de Chinese kamer, ooit ingericht voor het roken van opium. Buiten leidt een trap, via een portiek met ionische zuilen, naar een tuin van zo'n twaalfduizend vierkante meter. Tuinontwerper Mimi Ruggiero plantte er laurier en mirte, als eerbetoon aan Venus.

In Fersens tijd verzamelden toonaangevende kunstenaars en intellectuelen zich rond het huis. Een reis naar Ceylon leverde hem een opiumverslaving op, en in 1923 stierf hij aan een overdosis cocaïne. Na zijn dood wisselde het huis vaak van eigenaar, en na 1934 begon het te vervallen. Tegen de jaren tachtig was het een ruïne. Begin jaren negentig startte een restauratie, waaraan architect Marcello Quiriconi en biograaf Roger Peyrefitte meewerkten. Diezelfde Peyrefitte verwerkte Fersens jaren met Nino Cesarini in een roman. Antonio Senesi, wiens grootvader aan de oorspronkelijke villa had gewerkt, restaureerde het stucwerk. Sinds de gemeente het in 2001 kocht, staat het open voor bezoekers en soms voor tentoonstellingen. Boven de voorste treden prijkt het Latijnse opschrift AMORI ET DOLORI SACRVM, een heiligdom voor liefde en verdriet. Fersen ligt begraven op de niet-katholieke begraafplaats van Capri, met de Vesuvius en zijn villa op de achtergrond.