Citerne Romaine

Een paar stappen van de kathedraal van Antibes ligt de Citerne Romaine, een ondergrondse Romeinse cisterne die je niet betreedt. Vanaf boven herken je de contouren van het bassin. Na zonsondergang baadt blauw licht het bouwwerk in een sfeer als van een crypte. De stad aan de Franse Riviera reikt met zijn geschiedenis tot in de Griekse en Romeinse tijd.

Uitgravingen rond het Place Mariéjol brachten woonruimtes en binnenplaatsen uit de vijfde en zesde eeuw voor onze jaartelling aan het licht. Omstreeks de derde eeuw voor Christus vestigden kolonisten uit Massalia, het huidige Marseille, hier de handelspost Antipolis. Zij wierpen nieuwe muren op en legden vloeren van gestampte aarde of samengeperste tegels aan. Deze ruimtes kwamen uit op straten die de oudere grenzen volgden. De Romeinen bouwden later muurwerken op oudere funderingen en bewaarden voorraad in grote kruiken, de dolia. De zuidelijke straat kreeg een overdekt riool van harde kalksteenplaten. Sommige antieke muren dienden bovendien als steunmuren tegen het rotsachtige terrein.

De cisterne zelf ving regenwater en aquaductwater op voor de bevolking en de openbare baden. Zijn wanden droegen een bekleding van waterdicht beton met fijngestampte tegels erin, een Romeinse techniek tegen lekkage. Het reservoir maakte deel uit van een groter monumentaal complex. In de vierde en vijfde eeuw raakte het kwartier in onbruik. Talloze aardewerkscherven uit verschillende perioden vertellen er over handel en dagelijks leven. Rond het middeleeuwse kasteel en de twee torens die over het voorgebergte uitkijken, blijven de substructuren van dat Romeinse complex zichtbaar.