Pavillon Carré de Baudouin

Pavillon Carré de Baudouin qëndron në cepin e rrugëve Rue des Pyrénées dhe Rue de Ménilmontant, në rrethin e njëzetë të Parisit. Hyrja gjendet në numrin 121 të kësaj të fundit. Pavijoni lindi në shekullin e tetëmbëdhjetë si folie, një shtëpi kënaqësie, vend pushimi dhe tërheqjeje. Më 1770 Nicolas Carré de Baudouin e trashëgoi. Ai i kërkoi Pierre-Louis Moreau-Desproux, ndërtuesit të qytetit, të shtonte një fasadë palladiane me peristil dhe katër kolona jonike.

Jules dhe Edmond de Goncourt kaluan atje pjesë të fëmijërisë së tyre. Nga viti 1836 Motrat e Shën Vincent de Paul hapën Asile des petits-orphelins, shtëpi jetimësh me një kapelë në ndërtesën ngjitur. Më 1928 ndërtesa mori statusin e monumentit historik. Midis 1971 dhe 1992, motrat drejtuan, bashkë me qytetin, një qendër mjekësoro-sociale dhe një shtëpi për të rinj. Dëshira e tyre për ta shitur, shprehur në 1992, e çoi pronën në duart e qytetit të Parisit më 2003. Arkitektët Stéphane Bigoni dhe Antoine Mortemard morën përsipër restaurimin. Më 2005 u hap për të gjithë kopshti prej 1.800 metrash katrorë. Dy vjet më vonë edhe pavijoni, që deri atëherë rrinte i fshehur nga sytë e publikut, priti vizitorët e parë. Brenda tij gjen 815 metra katrorë për artin dhe kulturën: një auditorium, salla ekspozimesh, zyra shoqatash dhe Shtëpia e Laikitetit.

Universiteti popullor Invitations aux Arts et aux Savoirs ofron aty mësime plotësisht falas. Edhe muri rrethues i kopshtit bën punën e galerisë: mbi të rrjedh një program i tërë arti urban. Më 2018 ekspozita kushtuar fotografit Willy Ronis vendosi rekord frekuentimi me mbi 90.000 vizitorë brenda nëntë muajsh.