Aegidienkirche

Në zemër të Hanoverit qëndron Aegidienkirche, një kishë gotike që lufta e la si rrënojë. Rrënoja shërben si memorial lufte dhe pret vizitorët edhe ata në karrocë me rrota. Historia e saj shkon larg: kisha e tanishme u ngrit më 1347 në vendin e një kishe romanike të vitit 1163. Ajo iu kushtua Shën Egidit, njërit prej Katërmbëdhjetë Ndihmësve të Shenjtë. Edhe kisha romanike kishte pasuar një kapelë më të hershme.

Në fillim të shekullit të tetëmbëdhjetë, Sudfeld Vick i veshi kullës një fasadë baroke. Brendësia mori formën e re më 1826 nga Georg Ludwig Friedrich Laves, me shtylla prej gize. Gjatë Luftës së Dytë Botërore, më 1943 një bombardim ajror e shkaterroi kishën dhe një pjesë të madhe të qytetit të vjetër. Më 1952 gërmadhat u përuruan si vend përkujtimi, të rindërtuara pjesërisht me gurëranor nga kodrat e Deisterit. Brenda mureve qëndron Demut, skulptura monumentale e përvujtësisë që Kurt Lehmann krijoi më 1959.

Në muret e jashtme lexohen epitafet e vjetra baroke. Njëri i përket Susanna Magdalena Oldekop, fëmijës që vdiq më 1648 dhe që shfaqet përkrah një engjëlli. Një kopje e Gurit të Spartanëve tregon shtatë burra lutës që, sipas legjendës, e flijuan veten më 1480 për ta mbrojtur qytetin. Origjinali i këtij relievi ruhet në Muzeun Historik të Hanoverit. Pranë kullës varet kambana e paqes, dhuratë nga Hiroshima, binjake me Hanoverin që nga viti 1983. Çdo vit, më 6 gusht, ajo tingëllon për të përkujtuar bombardimin atomik të qytetit japonez.