Villa Patumbah

Villa Patumbah w Zurychu powstała w latach 1883–1885 według projektu Chiodery i Tschudy’ego dla Karla Fürchtegotta Groba. Jej nazwa pochodzi od wsi położonej w pobliżu pierwszej plantacji Groba na Sumatrze. Budynek uchodzi za ważny przykład historyzmu w Zurychu i pozostaje objęty ochroną zabytków.

Fasadę willi kształtuje renesansowa kompozycja z boniowanym cokołem, malowanymi dekoracjami oraz marmurem z Werony i Carrary. W niszach stoją Merkury i Flora, a napis PATUMBAH widnieje pod dachem. Wnętrza łączą style renesansowy, gotycki i rokokowy z motywami sztuki europejskiej oraz wschodnioazjatyckiej. Salę z kolorową kopułą szklaną otacza galeria ozdobiona dalekowschodnimi rzeźbami, malowidłami i chińskimi rysunkami tuszem.

Jednokondygnacyjny łącznik prowadzi do drewnianego budynku gospodarczego, przeznaczonego niegdyś dla koni i powozów. Park zaprojektował Evariste Mertens w latach 1890–1891, nadając około 13 500 metrom kwadratowym angielski układ. Ogród obejmuje trawniki, rabaty, zbiorniki wodne, grupy drzew, wolierę dla ptaków i pawilon z 1883 roku. Willa i park dokumentują także społeczne koszty majątku Groba, związanego z trudnymi warunkami pracy na plantacji. W willi działa Szwajcarskie Centrum Dziedzictwa, a parter mieści stałą wystawę o kulturze budowlanej.