Villa Hohenbühl

Villa Hohenbühl to willa w Zurychu, wzniesiona w latach 1887–1889 dla młynarza i wynalazcy Friedricha Wegmanna Schocha. Projektant Alfred Friedrich Bluntschli nadał jej formy neorenesansowe, inspirowane włoskimi willami renesansowymi. Nad reprezentacyjnym portalem kolumnowym wznosi się duża kopuła, a fasadę dzielą kondygnacje cokołowa, główna i attykowa. Bogato zdobione wnętrza zachowały historyczny charakter. Willa stoi nad torami stacji Stadelhofen, na stromym zboczu widocznym w zuryskiej panoramie miasta. Otacza ją tarasowy park o różnicy wysokości sięgającej około dwudziestu metrów. Podstawową koncepcję ogrodu opracował Bluntschli, natomiast szczegółowy projekt i nasadzenia przygotował artysta ogrodowy Evariste Mertens. Park obejmuje łąkę sianową, dwa sady pigwowe, małe domki ogrodowe i ogród zimowy. Przy Kreuzbühlstrasse zachowała się również duża grota w murze, przywrócona do pierwotnego wyglądu. Miasto Zurych nabyło willę i teren w 1949 roku. Budynek służył najpierw miejskiej szkole dla dziewcząt, a później Kantonsschule Stadelhofen. Zajęcia artystyczne i plastyczne wykorzystywały historyczne przestrzenie willi. Podczas późniejszej renowacji zachowano oryginalne malowidła, powierzchnie i elementy wyposażenia, ograniczając trwałe ingerencje. Willa oraz park znajdują się w zuryskim inwentarzu chronionych budynków i ogrodów. Samą willę uznano za szwajcarskie dobro kultury o znaczeniu narodowym.