Eisenbachhain

Eisenbachhain to chroniony, stary las, w którym ponad trzystuletnie dęby górują nad bukami i brzozami. Ten leśny obszar pozostaje chroniony od 1937 roku. Należy do najstarszych rezerwatów przyrody tego rodzaju w regionie. Najstarsze drzewa stoją szeroko rozstawione, ponieważ dawniej wypasano między nimi bydło. Ta dawna praktyka stworzyła hutewald, czyli las pastwiskowy.

Dziś leśnicy nie pozyskują tu drewna, a las odnawia się własnym rytmem. Gdy pada wielkie drzewo, światło dociera do leśnego podłoża. W powstałych lukach wyrastają młode buki, a spróchniałe pnie zapewniają schronienie wielu gatunkom. Martwe drewno pozostaje częścią lasu, zamiast znikać po ścince. W koronach można usłyszeć dzięcioły i dostrzec ptaki drapieżne. Stare drzewa i puste konary tworzą także siedlisko dla rzadkiego chrząszcza pustelnika. Eisenbachhain pokazuje, jak las rośnie, starzeje się i tworzy nowe miejsca życia. Każdy pień, wykrot i prześwit odsłania kolejny etap naturalnej przemiany. Ten las zachowuje ślady dawnego wypasu oraz współczesnej ochrony przyrody.