Bergkirche Rodaun

Na skraju Wiednia, w pobliżu Lasu Wiedeńskiego, wznosi się barokowy kościół Bergkirche Rodaun. Stoi na wzgórzu 267 metrów nad poziomem morza i spogląda na dolinę Liesingbachu w Rodaun, części 23. okręgu Liesing. Świątynia poświęcona jest św. Janowi Chrzcicielowi i spoczywa na dwunastometrowej skale tuż obok pałacu Schloss Rodaun. Z 35-metrową wieżą jest najbardziej rozpoznawalnym punktem okolicy, widocznym już z daleka.

Kościół zawdzięcza powstanie Eleonorze von Sauberskirchen, właścicielce dóbr Rodaun, która w ten sposób spełniła życzenie zapisane w testamencie matki. Budowę od 1739 do 1745 roku poprowadził wiedeński mistrz budowlany Johann Enzenhofer. Wcześniejszy kościół zniszczył w 1683 roku drugi turecki najazd na Wiedeń, a nową świątynię konsekrowano 23 czerwca 1745 roku. W 1905 roku architekt Richard Merz dostawił przedsionek i przerobił fasadę wieży. Kościół przetrwał bez uszkodzeń naloty na Wiedeń podczas drugiej wojny światowej. Jako kościół parafialny służył do 1964 roku, kiedy funkcję tę przejęła nowa świątynia. Wnętrze zachowało większość barokowego wyposażenia z obrazami Michelangelo Unterbergera, malarza z południowego Tyrolu. Na ołtarzu głównym widać chrzest Jezusa, a na dwóch bocznych Świętą Rodzinę oraz Joachima, Annę i Marię. Neobarokowy prospekt kryje organy Johanna M. Kauffmanna z lat 1905 i 1906, wyposażone w dwanaście głosów i dwa manuły.

Nad wejściem widnieje herb Philippa Rittera von Rödderstahla, ówczesnego pana zamku, który zmarł w 1736 roku. Przy wieży na dachu stoją dwie kamienne figury: po lewej św. Katarzyna, po prawej św. Barbara. W wieży wisi pięć dzwonów, a cichy placyk przed kościołem chętnie gości chrzty i wesela. Wiedeński miejski szlak turystyczny numer 6 bywa rozpoczynany albo kończony właśnie tutaj. Pod skałą kryją się zresztą mury obronne średniowiecznego zamku, wzmiankowanego po raz pierwszy w 1405 roku.