Forte Mezzacapo

Forte Mezzacapo stoi na stałym lądzie, niedaleko Wenecji, jako forteca włoskiej armii z 1911 roku. Ceglano-betonowa budowla należała do umocnionego obozu Mestre, który miał chronić miasto i jego okolice. Jej położenie pozwalało kontrolować drogę do Treviso oraz linię kolejową w kierunku Udine.

Projekt Enrica Rocchiego nadał fortowi kształt litery C, ponad sto metrów szerokości i około trzydziestu metrów głębokości. Sześć stanowisk artyleryjskich oraz cztery chowane stanowiska karabinów maszynowych wzmacniały obronę. Wnętrza zachowały tynkowane ściany i sklepione sufity, a skrzydła kryją baterie osłonięte piętnastomilimetrowymi stalowymi okiennicami niklowymi. Dawny fosa została zasypana, lecz żelazny most wejściowy nadal prowadzi do głównej części założenia. Po lewej stronie wznosi się kopułowy posterunek obserwacyjny, a niższe kopuły osłaniają stanowiska w obu skrzydłach.

W lipcu 1915 roku fort rozbrojono, po czym służył jako magazyn amunicji i materiałów wojskowych. Dziś działa jako centrum kultury, zachowując wojskową konstrukcję i goszcząc wydarzenia oraz wystawy. Umocniony obóz Mestre należy do zaledwie czterech zachowanych tego typu systemów w Europie, obok Paryża, Bukaresztu i Rzymu. Aproksymację dawnej funkcji najlepiej przypomina żelazny most, który przetrwał mimo zniknięcia fosy.