Fort Blauwkapel

Fort Blauwkapel leży w Utrechcie i należy do Nieuwe Hollandse Waterlinie, historycznej linii obronnej wykorzystującej kontrolowane zalewanie terenu. Wzniesiono je w latach 1818–1821 wokół istniejącej wsi Blauwkapel, obejmującej kaplicę z XV wieku. Czworoboczne założenie ma bastiony w narożnikach, fosę oraz zabudowania wojskowe. Wśród nich zachowały się koszary, wartownia i magazyny odporne na ostrzał.

Najstarsze umocnienia powstały tutaj w 1787 roku, lecz po ich zniszczeniu zbudowano nowe ziemne fortyfikacje. Wachthuis A, wzniesiony z cegły w latach 1849–1852, ma około 30 metrów długości i trzy sklepione pomieszczenia. W 1874 roku po wschodniej stronie dodano koszary oraz magazyny odporne na bomby. Drewniany budynek mieszkalny ma konstrukcję szachulcową, ceglane wypełnienie i 47 metrów długości. Podczas mobilizacji przed pierwszą wojną światową stacjonowało tu ponad 300 żołnierzy.

Dziś zachodnia część oferuje ścieżki spacerowe, miejsce piknikowe i pomost nad wodą. W murach nadal znajdują się domy, a XV-wieczna kaplica pozostaje użytkowana. Fosa, wartownia, koszary i inne obiekty odrestaurowano w latach 2003–2009. Siedemnaście elementów na terenie fortu oraz trzy w jego sąsiedztwie ma status zabytku narodowego. Przez okolicę prowadzi długodystansowy szlak Waterliniepad.