Kaiserthermen

Kaiserthermen zachowują monumentalne ruiny jednego z największych rzymskich kompleksów kąpielowych poza Rzymem. Budowa tego kompleksu rozpoczęła się pod koniec III wieku. Za panowania Konstantyna Wielkiego projekt rozrósł się, ponieważ cesarz planował podarować mieszkańcom wielkie miejsce wypoczynku. Termy miały oferować gorące baseny, masaże, spotkania, gry oraz rozmowy wśród marmuru i kamienia. Woda osiągała temperaturę do czterdziestu stopni Celsjusza. Cały kompleks nigdy nie został ukończony, a jego niedokończone sale zmieniały funkcję przez kolejne stulecia. Późniejsze epoki wykorzystywały części budowli jako koszary, twierdzę, mury miejskie oraz zabudowania klasztorne. Pod ruinami zachował się labirynt podziemnych korytarzy. Obsługa wykorzystywała te przejścia do transportu wody i odprowadzania ścieków, pozostając poza wzrokiem kąpiących się. Dziś korytarze pokazują skalę kompleksu oraz pomysłowość starożytnej inżynierii. Wysokie arkady i grube ściany przypominają o przestrzeni, w której spotykały się kąpiele, życie towarzyskie i praca. Kaiserthermen opowiadają także o ambicji, przerwanych planach oraz przekształceniach rzymskiej budowli.