Hochbunker Augustinerhof

Hochbunker Augustinerhof wznosi się obok ratusza i osiąga 38 metrów wysokości, tworząc wyraźny punkt miejskiego krajobrazu. Powstał w 1942 roku jako betonowy schron. Podczas drugiej wojny światowej miał chronić urzędników miejskich oraz mieszkańców przed nalotami, a także mieścić ważne funkcje administracyjne. Budynek pozostał nieukończony, podobnie jak jego planowane wyposażenie. W jego wnętrzu znajdują się niezamontowane maszyny wentylacyjne. Spiczasty dach zaprojektowano tak, aby bomby ześlizgiwały się z jego powierzchni i wybuchały obok schronu. Z wieżą łączył się niski bunkier, uzupełniony dwoma podziemnymi poziomami. W podziemiach planowano systemy energetyczne, łączność oraz studnię z wodą pitną. W czasie wojny kompleks służył straży pożarnej, służbom technicznym i administracji miejskiej. Powojenne plany obłożenia budowli piaskowcem oraz pokrycia dachu łupkiem nigdy nie zostały zrealizowane. Gęsta zabudowa wokół bunkra uniemożliwiła jego wyburzenie. Później pomieszczenia wykorzystywano między innymi jako magazyn teatralny i obiekt ochrony cywilnej. Przez pewien czas niski bunkier pełnił także funkcję centrali telekomunikacyjnej wojsk francuskich. Surowy beton, masywne ściany i ciasne wnętrza zachowały ślad wojennych planów oraz późniejszych prób wykorzystania tego miejsca.