Sankt Severin

Sankt Severin to luterański kościół parafialny w Keitum, na niemieckiej wyspie Sylt, reprezentujący architekturę romańską. Jego historia sięga początków XIII wieku, a dach datowany jest na 1216 rok. Nawa, cofnięte prezbiterium i półkolista apsyda łączą granit, biało tynkowany tuf oraz cegłę. Wschodnie okno apsydy podkreśla romański charakter budowli. Elewację zdobią fryzy krzyżowe i schodkowe, natomiast niemal kwadratowa wieża wyróżnia się gotycką konstrukcją ceglaną. Wieża powstała w XV wieku i służyła żeglarzom jako znak nawigacyjny oraz więzienie. Wnętrze zachowało drewniane panele i ławki w jasnym zielonym kolorze. Najstarszym elementem wyposażenia pozostaje chrzcielnica z piaskowca z Bentheim, pochodząca z 1230 roku. Jej podstawa ma cztery lwy w narożnikach, a późnogotycki ołtarz przedstawia Boga Ojca, Zmartwychwstałego Chrystusa, Maryję i biskupa Severina. Ołtarz wiąże się prawdopodobnie z warsztatem lubeckiego snycerza około 1480 roku. Kościół posiada także organy z 1999 roku, określane jako największe w Nordfriesland. Według miejscowej legendy miejsce to było wcześniej sanktuarium Odyna i innych germańskich bogów. W 1544 roku Sankt Severin stał się kościołem luterańskim, zachowując ślady historii Sylt.