Église Saint-Ignace

Église Saint-Ignace we Francji łączy neoklasycystyczną architekturę, sztukę sakralną i wielowiekową historię lokalnej wspólnoty. Jezuici wznieśli tu pierwszą kaplicę jako miejsce modlitwy. Rozwój okolicy doprowadził później do budowy większej świątyni, której główna fasada zwrócona jest ku drodze. Dzisiejszy kościół zachwyca prostą i spokojną neoklasycystyczną formą.

Wnętrze uzupełniają dziewiętnastowieczne organy, odrestaurowane tak, by zachować ich dawne brzmienie. Najmocniej przyciągają wzrok malowidła ścienne Antoine’a Heitzmanna, wykonane po drugiej wojnie światowej w intensywnych kolorach i formach art déco. Ich postacie mają głęboko czarne oczy i wyraziste twarze. Fresk przedstawiający Pięćdziesiątnicę ukazuje apostołów z płomieniami nad głowami. Kolorowe witraże Heitzmanna łączą motywy abstrakcyjne z figuratywnymi i prowadzą wzrok ku symbolom wiary. Po jednej stronie pojawiają się słońce, księżyc, gwiazdy, kielich i winogrona. Po drugiej stronie witraże pokazują gołębicę oraz przekazanie tablic Prawa na Synaju.

Kościół służył mieszkańcom jako miejsce modlitwy, schronienie i wsparcie także w czasie wojny francusko-pruskiej. Dziś pozostaje otwarty dla wszystkich i dostępny dla osób poruszających się na wózkach. Łacińskie motto przypomina o modlitwie za lud.