Glorieta Covadonga

Glorieta Covadonga to okrągły plac w sewilskim Parque de María Luisa, otoczony zielenią i zabytkowymi pawilonami. Wokół stoją ławki, a cztery kamienne grupy rzeźbiarskie nadają temu miejscu wyraźny, reprezentacyjny charakter.

Komitet wystawy iberoamerykańskiej zamówił rzeźby w 1913 roku dla eliptycznej sali Pawilonu Sztuk Pięknych. Lorenzo Coullaut-Valera stworzył grupy „Sztuka” i „Geniusz”, a Manuel Delgado Brackenbury „Praca” i „Nauka”. Trzy figury na każdym kamiennym postumencie przedstawiają idee związane z ludzkimi osiągnięciami. „Sztuka” pokazuje rzeźbę, malarstwo i architekturę przez dłuto, paletę oraz kapitel. „Geniusz” przedstawia młodzieńca z Minerwą i kucającą postać symbolizującą pokonaną niewiedzę. „Praca” łączy aktywne życie, kontemplację i owoce wysiłku, a „Nauka” ukazuje różne oblicza wiedzy. Rzeźby ukończono w latach 1914–1916 i ustawiono tutaj w 1919 roku.

Przebudowa z 1928 roku dodała ławki zaprojektowane przez architekta Pedra Sáncheza Núñeza. Wśród drzew rosną gorzkie pomarańcze, palmy waszyngtońskie, jesiony, akacje, ligustry i rzadziej spotykany persymon wirginijski. Jego ciemna, głęboko spękana kora kontrastuje z pomarańczowymi owocami pozostającymi na gałęziach po opadnięciu liści. Po jednej stronie placu znajduje się dawny Pawilon Prasy, dziś centrum edukacyjne, a w pobliżu stoi Pawilon Domecq.