Burgruine Hohenrechberg

Burgruine Hohenrechberg to średniowieczna warownia wznosząca się ponad okolicznym krajobrazem w Niemczech, której sylwetkę wyznaczają brama, pozostałości chodnika obronnego i wysoka wieża. Masywne mury z dużych, chropowatych kamieni zachowują charakter epoki Staufów.

Wzniesiono ją jako rodową siedzibę panów Rechbergu, należących do kręgu możnych służących władcom Staufów. Warownia chroniła rodzinę i kontrolowała dostępne drogi. Przetrwała konflikty, a podczas wojny chłopskiej uniknęła losu pobliskich, zdobytych i spalonych twierdz. Francuskie wojska zdobyły ją i spustoszyły w ostatnim roku wojny trzydziestoletniej. Później piorun wzniecił pożar w zachodniej części zamku podczas rzadkiej zimowej burzy. Zamku nie odbudowano.

Brama prowadziła niegdyś do pomieszczeń z celami więziennymi, a głęboka fosa podkreśla wysokość murów. Półokrągła wieża południowa należy do najbardziej charakterystycznych elementów ruin. Otwory w jej zewnętrznych ścianach pozwalały obrońcom zrzucać przedmioty na napastników stojących pod murami.

Wschodni budynek ma dach i mieści małe muzeum poświęcone historii zamku. Dziedziniec służy wydarzeniom i uroczystościom, w tym ślubom. Nad ruiną stoi barokowy kościół pielgrzymkowy. Czczony w nim wizerunek Najświętszej Maryi Panny podtrzymuje tradycję pielgrzymowania sięgającą piętnastego wieku. Kościół i twierdza tworzą na szczycie dwa różne świadectwa ochrony oraz modlitwy.