Burgruine Hohenrechberg

Burgruina Hohenrechberg ngrihet mbi peizazhin përreth si mbetje e një fortese mesjetare të epokës së Stauferëve. Porta, shtegu mbrojtës dhe kulla e lartë përcaktojnë ende siluetën e kështjellës. Muret përdorin blloqe të mëdha guri, me faqe të lëmuara jashtë dhe sipërfaqe të parregullta brenda. Kjo muraturë tregon karakterin e fortë të Stauferëve.

Zotërit e Rechbergut e ndërtuan fortesën si seli familjare dhe pjesë të një rrjeti mbrojtës. Pozicioni i lartë mbronte familjen dhe kontrollonte hyrjet. Kështjella i mbijetoi konflikteve të shumta, por trupat franceze e pushtuan dhe e dëmtuan rëndë gjatë Luftës Tridhjetëvjeçare. Një goditje rrufeje shkaktoi zjarrin përfundimtar. Ndërtesa e djegur nuk u rindërtua dhe rrënojat ruajtën gjurmët e arkitekturës së vjetër.

Hendeku i thellë i bën muret të duken më të larta pranë urës drejt kështjellës së brendshme. Në portë ndodheshin dikur qelitë e burgut. Një kullë e rrumbullakët në anën jugore ruan hapje për mbrojtje vertikale kundër sulmuesve. Ndërtesa lindore ka çati dhe përmban një muze të vogël kushtuar historisë së kështjellës. Oborri përdoret gjithashtu për ngjarje dhe dasma.

Mbi rrënoja qëndron një kishë baroke pelegrinazhi, e lidhur me nderimin e Virgjëreshës Mari. Fortesa dhe kisha bashkojnë mbrojtjen me lutjen.