Palatino

Palatino, czyli Palatyn, to rozległe stanowisko archeologiczne w Rzymie, położone na środkowym z siedmiu wzgórz. Widać tu mury, fundamenty i ruiny pałaców. Wzgórze łączy punkt widokowy na antyczne miasto z jednym z najstarszych miejsc zamieszkanych przez ludzi. Najstarsze ślady osadnictwa pochodzą z X wieku p.n.e.

Wykopaliska odsłoniły także proste chaty z okresu między IX a VII wiekiem p.n.e., prawdopodobnie związane z pochówkami. Rzymska legenda umieszcza tutaj wybór miejsca pod przyszłe miasto. Według niej Romulus wybrał wzgórze po zabiciu swojego brata Remusa. Wraz z początkiem cesarstwa powstały tu pałac Augusta i świątynia Apollina, a później rezydencje Tyberiusza oraz Domicjana. Po pożarze pałacu Nerona w 64 roku n.e. wzniesiono Domus Aurea, którą później częściowo przykrył pałac Domicjana.

W XVI wieku rodzina Farnese założyła tutaj ogrody, których fragmenty zachowały się do dziś. Późniejszą willę przekształcono w budynek neogotycki, mieszczący zachowaną część Muzeum Palatynu. Jego zbiory obejmują znaleziska z wykopalisk oraz innych antycznych miejsc we Włoszech. Najprostsze fundamenty chat przybliżają pierwszych mieszkańców bardziej bezpośrednio niż cesarskie pałace.