Largo di Torre Argentina

Largo di Torre Argentina otwiera się w samym Rzymie jako obniżony teren archeologiczny pośród współczesnego ruchu. Poniżej zachowały się cztery świątynie z okresu republiki rzymskiej, oznaczone literami A, B, C i D. Najstarsza, świątynia C, powstała między końcem IV a początkiem III wieku p.n.e. Świątynia B ma kolisty plan i prawdopodobnie była poświęcona Fortunie Dnia Dzisiejszego. Jej ogromny akrolit miał marmurową głowę, ręce i nogi, a fragmenty posągu przechowuje muzeum Centrale Montemartini.

Po pożarach podniesiono poziom terenu o ponad metr, używając szerokiej podstawy z wulkanicznego tufu. Późniejsza przebudowa za panowania cesarza Domicjana pozostawiła widoczną posadzkę z trawertynu. Za świątyniami B i C stoi tuffowa podstawa kurii Pompejusza, miejsca obrad rzymskiego Senatu. Tradycja wskazuje ją jako miejsce zabójstwa Juliusza Cezara podczas id marcowych w 44 roku p.n.e. Świątynia A otrzymała nowe życie, gdy w jej wnętrzu urządzono kościół.

W XII wieku kościół poświęcono świętemu Mikołajowi, a jego posadzka w stylu kosmateskim zachowała się do dziś. Wśród ruin zobaczysz także zdobioną apsydę, ołtarz i mniejszą apsydę z XIV wieku. Teren odkryto niespodziewanie podczas rozbiórek w latach dwudziestych XX wieku. Po kamiennych pozostałościach przechadzają się koty, którymi opiekują się miejscowi wolontariusze.