Catacombe di San Callisto

Katakumby San Callisto to podziemny cmentarz chrześcijański, którego początki sięgają końca drugiego lub początku trzeciego wieku. Wspólnota chrześcijańska chowała tutaj zmarłych i upamiętniała ich podczas obrzędów pogrzebowych. Robotnicy wykuli rozległą sieć korytarzy głównie w tufie i puzzolanie, czyli skałach pochodzenia wulkanicznego. Podziemne galerie tworzą kilka poziomów i mają ponad dziesięć kilometrów długości. Nazwa miejsca pochodzi od diakona Kaliksta, który zarządzał cmentarzem za pontyfikatu papieża Zefiryna. Późniejszy papież Kalikst znacznie rozbudował cały ten cmentarz. Katakumby należą do najstarszych oficjalnych cmentarzy chrześcijańskiej wspólnoty w Rzymie. Ich najważniejszą przestrzenią pozostaje Krypta Papieży. Prostokątne pomieszczenie oświetla duży świetlik, a boczne nisze mieściły niegdyś sarkofagi. Marmurowa płyta na tylnej ścianie zachowuje poemat papieża Damazego poświęcony pochowanym biskupom. W pobliżu znajduje się miejsce związane ze świętą Cecylią, którą tradycja łączy z pochówkami męczenników. Krypta Lucyny przechowuje grób papieża Korneliusza oraz wczesne malowidła ścienne. Przedstawienia pokazują Dobrego Pasterza, modlące się postacie, dwie ryby i kosz chleba. Kubikula Sakramentów ukazują Jonasza, chrzest Jezusa, uzdrowienie i wskrzeszenie Łazarza. Te korytarze łączą groby, freski i symbole wiary dawnej wspólnoty chrześcijańskiej.