Église Saint-Julien-le-Pauvre

Église Saint-Julien-le-Pauvre to jeden z najstarszych obiektów sakralnych Paryża, położony we Francji. Budowę świątyni rozpoczęto w XII wieku, a jej architektura łączy cechy romańskie z wczesnym gotykiem. Kościół stoi na lewym brzegu Sekwany, w piątej dzielnicy, przy Square René Viviani. W pobliżu znajdują się Musée de Cluny oraz stacja metra Maubert-Mutualité. Świątynia należy do wspólnoty melkickiej greckokatolickiej, a jej wnętrze obejmuje ikonostas i ikony. Zachowane kolumny, filary oraz XII-wieczny chór pokazują związki budowli z paryską architekturą gotycką. Miejsce zajmowało wcześniej oratorium poświęcone świętemu Julienowi de Broude oraz merowiński hospicjum dla pielgrzymów. Kościół pozostawał związany ze szkołą katedralną Notre-Dame, a później z Uniwersytetem Paryskim. Przez trzy stulecia jego parafianami byli studenci i uczeni, wśród nich Dante oraz Tomasz z Akwinu. Podczas rewolucji francuskiej budynek zamknięto i wykorzystywano jako skład soli. Późniejsze odnowienie przygotowało świątynię do liturgii wspólnoty melkickiej. Plac René Viviani mieści także robinię uznawaną za najstarsze drzewo Paryża, posadzoną w XVII wieku. Obiekt ma kategorię architektury i jest dostępny dla osób poruszających się na wózkach.