Église Saint-Éloi

Église Saint-Éloi stoi w Paryżu, w dwunastej dzielnicy, przy placu Maurice-de-Fontenay, z wejściem cofniętym od Rue de Reuilly. Marc Leboucher zaprojektował świątynię jako część przebudowy miejskiego kwartału Saint-Éloi. Jej trapezowy plan wynika z kształtu działki, a metalowa konstrukcja otrzymała okładzinę z aluminium. Metalowa wieża unosi dzwony i krzyż nad bryłą kościoła. Światło przechodzi przez piaskowane i zbrojone panele szklane, przeplatane metalowymi płytami, kierując uwagę ku ołtarzowi. Ołtarz stoi wyżej niż posadzka, na stopniowanym podwyższeniu. Otwarte wnętrze podporządkowuje przestrzeń wspólnocie wiernych i liturgii, zgodnie z założeniami Soboru Watykańskiego II. Wystrój pozostaje oszczędny i opiera się na stali oraz szkle.

W środku znajduje się duża figura świętego Éloi autorstwa złotnika Jeana Puiforcata, przedstawiająca patrona złotników z młotkiem i kielichem. Krucyfiks z ołowiu wykonali uczniowie pobliskiej École Boulle. Balkon mieści organy Schwenkedela, zbudowane z elementów instrumentu Mutin-Cavaillé-Coll z wcześniejszego kościoła. Dobra akustyka wspiera liturgię i koncerty. Kaplica maryjna przy głównym wejściu służy małym celebracjom i chwili ciszy. Kościół nosi wyróżnienia Dziedzictwo XX wieku oraz Wybitna architektura współczesna.