Église Notre-Dame de Bercy

Église Notre-Dame de Bercy znajduje się w dwunastej dzielnicy Paryża, w historycznej dzielnicy Bercy. Ten katolicki kościół sięga swoją historią XVII wieku.

Pierwszą świątynię wzniesiono w 1677 roku z inicjatywy ojców doktryny chrześcijańskiej. Nosiła wtedy nazwę Notre-Dame de Bon Secours.

W 1790 roku kościół stał się parafialny wraz z utworzeniem gminy Bercy. W 1821 roku rozebrano go z powodu złego stanu technicznego.

André Chatillon zaprojektował odbudowę, której pierwszy kamień położono 8 czerwca 1823 roku. Konsekracja świątyni odbyła się w 1826 roku.

Podczas Komuny Paryskiej w 1871 roku kościół ponownie zniszczono, a potem odbudowano go według pierwotnego projektu. Za tę rekonstrukcję odpowiadał architekt Antoine-Julien Hénard.

Powódź Sekwany z 1910 roku oraz bombardowania z 1944 roku pozostawiły ślady w budowli. Pożar z 1982 roku doprowadził do kolejnych zniszczeń i restauracji zakończonej w 1985 roku.

Budynek nawiązuje do starożytnych bazylik rzymskich, z nawą główną, dwiema bocznymi i transeptem. Klasyczny portyk ma fronton i kolumny.

Fasadę zdobią rzeźby świętego Piotra i świętego Pawła, przypisywane Jeanowi Valette’owi oraz Louisowi Auguste’owi Roubaudowi. Apsyda otrzymała dekorację inspirowaną sztuką bizantyjską.

Wnętrze przechowuje obrazy religijne z XVII i XVIII wieku, w tym dzieło Jacques’a Stelli. Znajduje się tu także flamandzkie przedstawienie Narodzenia.

Kościół posiada również małą figurę Émiliona de Combes, patrona handlarzy winem. Organy Stolz & Frères, zbudowane około 1880 roku, mają dwa manuały i trzynaście głosów.