La Lirica

La Lirica stoi po lewej stronie monumentalnych schodów Teatro Massimo w Palermo. To największa opera we Włoszech i jedna z największych w Europie, tuż za paryską Operą i Wiedeńską Operą Państwową. Budynek wznoszono przez ponad dwadzieścia lat, od 1875 do 1897 roku, w stylu zwanym koryncko-italskim. Autorem projektu był Giovan Battista Filippo Basile, a po jego śmierci prace dokończył syn Ernesto, łącznie z wystrojem wnętrz. Kompleks miał łączyć starą część Palerma z nowszą dzielnicą na północy.

Wejście wyznaczają potężna kolumnada i szerokie schody, a po ich bokach ustawiono dwie wielkie rzeźby z brązu. Po prawej wznosi się La Tragedia Benedetta Civilettiego, a po lewej dzieło sycylijskiego rzeźbiarza Mario Rutellego. Obie mają uosabiać dwa główne tematy opery: liryzm i tragedię. Lewa z nich przedstawia kobietę siedzącą na lwie i grającą na fletniach. Lew pod nią dodaje kompozycji siły i dostojności, a całość ma oddać ducha opery lirycznej: muzykę, emocje i opowieść. Już przy odsłonięciu uznano ją za jedno z najlepszych dzieł Rutellego, zarówno ze względu na kompozycję, jak i wyraz tematu. Rzeźbiarz żył od 1859 do 1941 roku, przez około dwadzieścia lat był wykładowcą palermitańskiego instytutu sztuk pięknych i prowadził tam własną odlewnię. W tym samym mieście stworzył brązową kwadrygę na fasadzie Teatro Politeama i pomnik Crispiego. Jego prace zdobią także Rzym: grupy najad i Herkulesa przy fontannie na Piazza della Repubblica oraz pomnik Anity Garibaldi.

W środku czekają popiersie Vincenza Belliniego, loża królewska i kopuła malowana przez Ettora De Maria Berglera i Rocco Lentiniego. Cały budynek wypełniają sale, galerie i kolejne wielkie klatki schodowe. Teatr służył także kinu jako plener: tutaj kręcono sceny trzeciej części „Ojca chrzestnego”. Kobieta na lwie i jej tragiczna siostra od ponad stulecia witają gości zmierzających do widowni.