St. Andreas

St. Andreas w Ochsenfurcie w Niemczech to gotowy kościół halowy w stylu gotyckim, z trzema nawami i jednonawowym chórem. Pierwsza wzmianka o świątyni pochodzi z 1276 roku, choć wcześniejsza budowla mogła stać tutaj już wcześniej. Dzisiejsze prezbiterium i nawa powstały w obecnej formie w drugiej połowie XIV wieku, a gotyckie kaplice boczne dołączono w 1471 roku. Sześciokondygnacyjna wieża pochodzi z około 1288 roku, natomiast wnętrze odnowiono w latach 1987–1988.

Pięć ołtarzy prowadzi wzrok ku retabulum Georga Brenka Starszego z lat 1610–1612, sięgającemu gotyckiego sklepienia. Przy nim stoją odlane z mosiądzu świeczniki Johanna Christopha Dürscha, wykonane około 1730 roku. W nawie głównej zachwyca piaskowcowa obudowa sakramentu z lat 1496–1498 oraz figura Chrystusa Boleściwego z około 1345 roku. Kaplica wschodnia mieści brązową chrzcielnicę z lat 1514–1515, prawdopodobnie z norymberskiej pracowni Vischerów. Wśród późniejszych elementów wyróżniają się organy Siemanna z 1929 roku, z dwoma manuałami i 34 głosami.

Na zewnątrz, przy wschodnim końcu chóru, stoi kaplica Oliwna z około 1510–1520 roku. W środku czeka także barokowa szopka kapucyńska, otaczana opieką przez miejscowych wolontariuszy po rozwiązaniu klasztoru. Do dziś szczególnie zapada w pamięć szesnastoramienny mosiężny żyrandol z XVII wieku.