Villa Il Paradiso

Villa Il Paradiso to duża willa w Nicei, wzniesiona przez architekta Constantina Scalę na początku XX wieku. Baronowa Hélène van Zuylen zleciła budowę rezydencji. Budynek łączy cechy włoskiej willi i paryskiego pałacu miejskiego, a zachodnia loggia wyróżnia jego bryłę. Zmieniony mansardowy dach dopełnia tę kompozycję.

Willa stoi w ogrodzie o powierzchni około 1,6 hektara, gdzie wiosną pojawiają się liczne kwiaty. Podczas drugiej wojny światowej Académie de France wykorzystała ją jako tymczasową siedzibę stypendystów Prix de Rome. Jej reprezentacyjne pokoje i stajnie zamieniono wtedy na pracownie artystyczne. Pracowali tu między innymi architekt Bernard Zehrfuss, malarz Pierre-Robert Lucas i rzeźbiarz René Leleu. Po wojnie miasto Nicea przejęło willę oraz teren, a rzeźbiarz Marcel Mayer korzystał z jednej pracowni przez około siedem lat.

Pod koniec lat czterdziestych willa przyjęła konserwatorium w Nicei. Później w jej pomieszczeniach działała Académie Internationale d’Eté de Nice, prowadząca letnie kursy muzyki i sztuki. Na terenie powstały także plac zabaw dla dzieci oraz amfiteatr na świeżym powietrzu. Budynek służył również miejskiej Direction centrale de l’éducation, czyli centralnej dyrekcji edukacji. Villa Il Paradiso łączy dziś w opisie miejsca architekturę, historię sztuki, ogród i funkcje publiczne.