Palais d'York

Palais d’York to zabytkowa rezydencja w Nicei, wzniesiona w latach 1762–1768. Budowę zlecił Honoré François Spitalieri jako dom rodzinny i inwestycję z wynajmowanymi niższymi kondygnacjami. Początkowo nosiła nazwę Hôtel Spitalieri de Cessole, związaną z rodziną działającą w Nicei od XVI wieku. Od około 1770 roku mieścił się tu konsulat francuski, a po rewolucji francuskiej część posiadłości przekształcono w Hôtel d’York.

Hotel należał do pierwszych trzech obiektów dla podróżnych w Nicei. Gościli tu między innymi wielki książę Michał w 1837 roku i Alexandre Dumas w 1851 roku. W 1848 roku odbywały się tutaj spotkania polityczne oraz bankiety na cześć Giuseppe Garibaldiego. Później budynek podzielono na prywatne biura, głównie kancelarie i inne przestrzenie związane z prawem.

Fasada została podwyższona w XIX wieku, zmieniając pierwotną symetrię trzypiętrowej rezydencji. Główne drzwi pochodzą z 1766 roku, nad nimi znajduje się rokokowy medalion i balkon z XVIII-wieczną kratą. Za wejściem rozciąga się przejazd dla powozów, przykryty trzema kopułami na pendentywach. Marmurowe schody prowadzą do przedsionka z posadzką z marmurowych płytek i łupkowych wstawek, a fasada oraz dach pozostają chronione jako zabytek historyczny.