Palais d'York

Palais d'York is een historisch herenhuis in Nice, vlak bij de huidige Place du Palais. De bouw begon in 1762 en eindigde rond 1768. Honoré François Spitalieri liet het bouwen als familiewoning én investering, met verhuurde benedenverdiepingen. De familie Spitalieri kwam oorspronkelijk uit Barcelonnette en was sinds de zestiende eeuw actief in Nice.

Rond 1770 kreeg het gebouw ook het Franse consulaat onder zijn dak. Na de Franse Revolutie werd het bezit tot nationaal goed verklaard en gedeeltelijk verkocht. Een deel werd het Hôtel d’York, een van de eerste drie hotels voor reizigers in Nice. Alexandre Dumas verbleef er in 1851, terwijl er ook politieke bijeenkomsten en banketten voor Giuseppe Garibaldi plaatsvonden. Tegenwoordig zijn de ruimtes vooral verdeeld in privépraktijken, met veel kantoren voor juridische beroepen.

De gevel werd in de negentiende eeuw verhoogd, waardoor de oorspronkelijke symmetrie veranderde. De monumentale ingang heeft deuren uit 1766, negentiende-eeuws ijzerwerk en een rococomedaillon boven de doorgang. Achter de deuren leidt een koetspoort onder drie koepels naar een binnenhof. Een marmeren trap voert naar een vestibule met marmeren tegels, leistenen accenten en een trap met opeenvolgende bordessen. De gevel en het dak zijn beschermd als historisch monument, en de plek kreeg die status in 1949.