Palazzina Appiani

Palazzina Appiani stoi wśród zieleni mediolańskiego Parco Sempione i należy do miejscowej architektury neoklasycystycznej. Budowla powstała na początku XIX wieku jako część planu urbanistycznego Napoleona Bonapartego. Napoleon przeznaczył ją dla swojej rodziny podczas publicznych wydarzeń w sąsiedniej Arenie Civica. Obiekt miał pełnić funkcję reprezentacyjnego wejścia i prywatnej galerii. Projekt budynku opracował architekt Luigi Canonica, przedstawiciel włoskiego neoklasycyzmu. Jego koncepcja odwołuje się do monumentalności cesarskiego Rzymu oraz antycznych wzorców architektonicznych. Loggię podtrzymują różowe granitowe kolumny korynckie, które przywołują rzymską architekturę. Neoklasycystyczna forma kontrastuje z dekoracyjnością rokoka i baroku, kojarzonych z monarchią absolutną.

Wewnątrz znajduje się Sala Honorowa z widokiem na Arenę Civica. Jej loggia otwiera się na przestrzeń dawnego amfiteatru. Strop zdobią kunsztowne fryzy zaprojektowane przez Angelo Monticellego. Artysta był uczniem malarza Andrei Appianiego. Fryzy przedstawiają motywy rzymskie i sceny inspirowane mitologią grecką. Palazzina Appiani przechodziła przez lata różne przekształcenia. Podczas Wystawy Światowej zmieniono tymczasowo jej fasadę, dostosowując ją do wydarzenia. W XXI wieku obiekt stał się ośrodkiem kultury zarządzanym przez FAI. W Palazzina Appiani odbywają się wystawy, śluby i inne wydarzenia. Obiekt jest przystosowany dla osób poruszających się na wózkach.